---

Əssəlamu əla Muhəmmə­din rəsulillah, xatəmin-nə­biy­yinə və səyyidil-mur­sə­lin, və səfvəti rəbbil-alə­min, əminillahi əla vəh­yi­hi və əzaimi əmrih, vəl-xa­tə­mi lima səbəqə vəl-fatihi liməstuqbil, vəl-muhəymini əla zalikə kullih, və rəh­mə­tullahi və bərəkatuhu və sələ­vatuhu və təhiyyatuh,

السَّلامُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّٰهِ، خاتَمِ النَّبِيِّينَ، وَسَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ، وَصَفْوَةِ رَبِّ الْعالَمِينَ، أَمِينِ اللّٰهِ عَلَىٰ وَحْيِهِ وَعَزائِمِ أَمْرِهِ، وَالْخاتِمِ لِما سَبَقَ، وَالْفاتِحِ لِمَا اسْتُقْبِلَ، وَالْمُهَيْمِنِ عَلَىٰ ذٰلِكَ كُلِّهِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ وَصَلَواتُهُ وَتَحِيَّاتُهُ

Əssə­lamu əla ənbiyaillahi və rusulihi və məlaikətihil-mu­qərrəbinə və ibadihis-sa­li­hin, əssəlamu ələykə ya əmirəl-mu`mininə və səy­yi­dəl-vəsiyyinə və varisə il­min-nəbiyyinə və vəliyyə rəbbil-aləmin, və məvlayə və məvləl-mu`mininə və rəh­mə­tullahi və bərəkatuh, əssə­la­mu ələykə ya məvlayə ya əmirəl-mu`minin, ya əmi­nəl­lahi fi ərzihi və səfirəhu fi xəlqih, və huccətəhul-ba­liğətə əla ibadih,

السَّلامُ عَلَىٰ أَنْبِيَاءِ اللّٰهِ وَرُسُلِهِ، وَمَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ، وَعِبَادِهِ الصَّالِحِينَ. السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، وَسَيِّدَ الْوَصِيِّينَ، وَوَارِثَ عِلْمِ النَّبِيِّينَ، وَوَلِيَّ رَبِّ الْعالَمِينَ، وَمَوْلايَ وَمَوْلَى الْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ. السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، يَا أَمِينَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ، وَسَفِيرَهُ فِي خَلْقِهِ، وَحُجَّتَهُ الْبَالِغَةَ عَلَىٰ عِبَادِهِ

Əssə­la­mu ələykə ya dinəllahil-qəvimə və siratəhul-mustəqim, əssə­la­mu ələykə əyyuhən-nəbəul əzimul-ləzi hum fihi mux­təlifunə və ənhu yus`əlun, əssəlamu ələykə ya əmirəl mu`mininə aməntə billahi və hum muşrikun, və səd­dəq­tə bil-həqqi və hum mukəzzibun, və cahədtə (fillahi) və hum muhcimun (muc­mi­hun), və əbədtəllahə muxli­sən ləhud-din, sabirən muh­təsibən hətta ətakəl-yəqin, əla lə`nətullahi ələz zali­min,

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا دِينَ اللّٰهِ الْقَوِيمَ، وَصِراطَهُ الْمُسْتَقِيمَ. السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبَأُ الْعَظِيمُ الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ وَعَنْهُ يُسْأَلُونَ. السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، آمَنْتَ بِاللّٰهِ وَهُمْ مُشْرِكُونَ، وَصَدَّقْتَ بِالْحَقِّ وَهُمْ مُكَذِّبُونَ، وَجاهَدْتَ فِي اللّٰهِ وَهُمْ مُحْجِمُونَ، وَعَبَدْتَ اللّٰهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتَّىٰ أَتَاكَ الْيَقِينُ، أَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظَّالِمِينَ

Əssəlamu ələykə ya səyyidəl-musliminə və yə`­su­bəl-mu`minin, və imaməl-mut­təqinə və qaidəl-muhəccəlinə və rəhmətullahi və bərəkatuh, əşhədu ənnəkə əxu rəsulillahi və vəsiyyuhu və varisu ilmih, və əminuhu əla şər`ihi və xəli­fətuhu fi ummətih, və əvvəlu mən amənə billahi və səddəqə bima unzilə əla nəbiyyih,

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الْمُسْلِمِينَ، وَيَعْسُوبَ الْمُؤْمِنِينَ، وَ إِمامَ الْمُتَّقِينَ، وَقائِدَ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ، وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ؛ أَشْهَدُ أَنَّكَ أَخُو رَسُولِ اللّٰهِ، وَوَصِيُّهُ، وَوارِثُ عِلْمِهِ، وَأَمِينُهُ عَلَىٰ شَرْعِهِ، وَخَلِيفَتُهُ فِي أُمَّتِهِ، وَأَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِاللّٰهِ وَصَدَّقَ بِما أُنْزِلَ عَلَىٰ نَبِيِّهِ

və əşhədu ənnəhu qəd bəlləğə ənillahi ma ənzələhu fikə fəsədəə biəmrih, və əvcəbə əla ummətihi fərzə taətikə və vilayətik, və əqədə ələy­himul-bəy`ətə lək, və cəələkə əvla bil-mu`mininə min ənfusihim, kəma cəələhul­la­hu kəzalik, sum­mə əşhə­dəl­lahə təala ələy­him, fəqa­lə ələstu qəd bəlləğt, fəqa­lullahummə bəla, fəqalə Əllahumməşhəd və kəfa bikə şəhidən və hakimən bəynəl-ibad, fələənəllahu cahidə vi­layətikə bə`dəl-iqrar, və na­kisə əhdikə bə`dəl-misaq,

وَأَشْهَدُ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ عَنِ اللّٰهِ مَا أَنْزَلَهُ فِيكَ فَصَدَعَ بِأَمْرِهِ، وَأَوْجَبَ عَلَىٰ أُمَّتِهِ فَرْضَ طاعَتِكَ وَوِلايَتِكَ، وَعَقَدَ عَلَيْهِمُ الْبَيْعَةَ لَكَ، وَجَعَلَكَ أَوْلَىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَما جَعَلَهُ اللّٰهُ كَذَلِكَ، ثُمَّ أَشْهَدَ اللّٰهَ تَعَالىٰ عَلَيْهِمْ فَقالَ: أَلَسْتُ قَدْ بَلَّغْتُ؟ فَقالُوا: اللّٰهُمَّ بَلىٰ. فَقالَ: اللّٰهُمَّ اشْهَدْ وَكَفىٰ بِكَ شَهِيداً وَ حاكِماً بَيْنَ الْعِبادِ، فَلَعَنَ اللّٰهُ جاحِدَ وِلايَتِكَ بَعْدَ الْإِقْرارِ، وَناكِثَ عَهْدِكَ بَعْدَ الْمِيثَاقِ

və əşhədu ənnəkə vəfəytə bi­əhdillahi təala, və ən­nəl­lahə təala mufin ləkə biəh­dih, və mən əvfa bima ahədə ələy­hillahə fəsəyu`tihi əc­rən əzima, və əşhədu ənnəkə əmirul-mu`mininəl-həqqul­lə­zi nətəqə bivilayətikət-tən­zil, və əxəzə ləkəl-əhdə ələl-umməti biza­likər-rə­sul, və əşhədu ənnə­kə və əmməkə və əxakəlləzi ta­cər­tumullahə binufusikum fə­ən­zələllahu fikum, innəl­la­həştəra minəl-mu`mininə ən­fusəhum və əmvaləhum bi­ənnə ləhumul-cənnəh, yuqa­ti­lunə fi səbilillahi fəyəq­tulunə və yuq­təlun, və`­dən ələyhi həqqən fit-Təvrati vəl-İncili vəl-Qur`an, və mən əvfa biəhdihi minəl­la­hi fəstəb­şiru bibəy`iku­mul­ləzi bayə`tum bih, və zalikə huvəl-fəvzul-əzim, ət taibunəl-abidu­nəl-hamidu­nəs-saihunər-rakiu­nəs-saci­dun, əl-amirunə bil-mə`rufi vən-nahunə ənil-munkəri vəl-hafizunə lihudu­dil­lah, və bəşşiril-mu`minin,

وَأَشْهَدُ أَنَّكَ وَفَيْتَ بِعَهْدِ اللّٰهِ تَعالَىٰ وَأَنَّ اللّٰهَ تَعالَىٰ مُوفٍ لَكَ بِعَهْدِهِ – وَمَنْ أَوْفَىٰ بِما عاهَدَ عَلَيْهِ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً [فتح/۱۰]، وَأَشْهَدُ أَنَّكَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ الْحَقُّ الَّذِي نَطَقَ بِوِلايَتِكَ التَّنْزِيلُ، وَأَخَذَ لَكَ الْعَهْدَ عَلَى الْأُمَّةِ بِذٰلِكَ الرَّسُولُ، وَأَشْهَدُ أَنَّكَ وَعَمَّكَ وَأَخاكَ الَّذِينَ تاجَرْتُمُ اللّٰهَ بِنُفُوسِكُمْ فَأَ نْزَلَ اللّٰهُ فِيكُمْ إِنَّ اللّٰهَ اشْتَرىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوٰالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقٰاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرٰاةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بٰايَعْتُمْ بِهِ وَ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ اَلتّٰائِبُونَ الْعٰابِدُونَ الْحٰامِدُونَ السّٰائِحُونَ الرّٰاكِعُونَ السّٰاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النّٰاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْحٰافِظُونَ لِحُدُودِ اللّٰهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ، [توبه /۱۱۱]

Əşhədu ya əmirəl-mu`mininə ənnəş-şakkə fikə ma amənə bir-rəsulil-əmin, və ənnəl-adilə bikə ğəyrəkə anidun (adilun) ənid-dinil-qəvi­mil­ləzirtəzahu ləna rəbbul-aləmin, və əkmələhu bivi­layətikə yəvməl-ğədir, və əşhədu ənnəkəl-mə`niyyu bi­qəvlil-əzizir-rəhim, və ənnə haza sirati mustəqima, fət­tə­biuhu və la təttəbius-su­bul, fətəfərrəqə bikum ən səbilihi zəllə vəllahi və əzəllə mənit təbəə sivak, və ənədə ənil-həqqi mən adak,

أَشْهَدُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّ الشَّاكَّ فِيكَ مَا آمَنَ بِالرَّسُولِ الْأَمِينِ، وَأَنَّ الْعادِلَ بِكَ غَيْرَكَ عانِدٌ عَنِ الدِّينِ الْقَوِيمِ الَّذِي ارْتَضَاهُ لَنَا رَبُّ الْعَالَمِينَ، وَأَكْمَلَهُ بِوِلايَتِكَ يَوْمَ الْغَدِيرِ، وَأَشْهَدُ أَنَّكَ الْمَعْنِيُّ بِقَوْلِ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ: وَ أَنَّ هٰذٰا صِرٰاطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لاٰ تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ [انعام/۱۵۳] ضَلَّ وَاللّٰهِ وَأَضَلَّ مَنِ اتَّبَعَ سِواكَ وَعَنَدَ عَنِ الْحَقِّ مَنْ عاداكَ

Əllahummə səmi`na liəm­ri­kə və ətə`na vəttəbə`na sira­təkəl-mustəqim, fəhdina rəb­­bəna və la tuziğ qulubəna bə`də iz hədəytəna ila ta­ə­tik, vəc`əlna minəş-şaki­rinə liən`u­mik, və əşhədu ənnəkə ləm təzəl lil-həva mu­xalifa, və lit-tuqa muha­lifən və əla kəzmil-ğəyzi qadira, və ənin-nasi afiyən ğafira, və iza usiyəllahu saxitən və iza utiəllahu raziya, və bima əhidə iləykə amilən raiyən liməs­tuh­fiztə, hafizən liməstudi`tə, mubəlliğən ma hum­miltə mun­təzirən ma vuidtə

اللَّهُمَّ سَمِعْنَا لِأَمْرِكَ وَ أَطَعْنَا، وَ اتَّبَعْنَا صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ، فَاهْدِنَا رَبَّنَا، وَ لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا إِلَى طَاعَتِكَ، وَ اجْعَلْنَا مِنَ الشَّاكِرِينَ لِأَنْعُمِكَ، وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ لَمْ تَزَلْ لِلْهَوَى مُخَالِفاً، وَ لِلتُّقَى مُحَالِفاً، وَ عَلَى كَظْمِ الْغَيْظِ قَادِراً، وَ عَنِ النَّاسِ عَافِياً غَافِراً، وَ إِذَا عُصِيَ اللَّهُ سَاخِطاً، وَ إِذَا أُطِيعَ اللَّهُ رَاضِياً، وَ بِمَا عَهِدَ إِلَيْكَ عَامِلاً، رَاعِياً لِمَا اسْتُحْفِظْتَ، حَافِظاً لِمَا اسْتُودِعْتَ، مُبَلِّغاً مَا حُمِّلْتَ، مُنْتَظِراً مَا وُعِدْتَ

və əşhədu ənnəkə məttə­qəytə zariən və la əmsəktə ən həqqikə cazia, və la əhcəmtə ən mucahədəti ğasibikə (asi­kə) nakila, və la əzhər­tər riza bixi­lafi ma yur­zillahə mudahina, və la vəhəntə lima əsabəkə fi səbilillah, və la zəuftə və ləstəkəntə ən tələbi həqqikə muraqiba, məazəllahi ən tə­ku­nə kəzalikə bəl iz zu­lim­təhtəsəbtə rəbbək, və fəv­vəz­tə iləyhi əmrək, və zəkkər­təhum fəməddəkəru və vəəz­tə­hum fə­məttəəzu, və xəvvəf­təhu­mulla­hə fəma təxəv­və­fu,

وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مَا اتَّقَيْتَ ضَارِعاً، وَ لا أَمْسَكْتَ عَنْ حَقِّكَ جَازِعاً وَ لا أَحْجَمْتَ عَنْ مُجَاهَدَةِ غَاصِبِيكَ نَاكِلاً، وَ لا أَظْهَرْتَ الرِّضَى بِخِلافِ مَا يُرْضِي اللَّهَ مُدَاهِناً، وَ لا وَهَنْتَ لِمَا أَصَابَكَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا ضَعُفْتَ؛ وَ لا اسْتَكَنْتَ عَنْ طَلَبِ حَقِّكَ مُرَاقِبا، مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ تَكُونَ كَذَلِكَ، بَلْ إِذْ ظُلِمْتَ احْتَسَبْتَ رَبَّكَ، وَ فَوَّضْتَ إِلَيْهِ أَمْرَكَ، وَ ذَكَّرْتَهُمْ فَمَا ادَّكَرُوا وَ وَعَظْتَهُمْ فَمَا اتَّعَظُوا، وَ خَوَّفْتَهُمُ اللَّهَ فَمَا تَخَوَّفُوا

və əşhədu ənnəkə ya əmi­rəl mu`mininə cahədtə fil­lahi həqqə cihadih, hətta dəakəllahu ila civarihi və qəbəzəkə iləyhi bixtiyarih, və əlzəmə ə`daəkəl huccətə biqət­lihim iyyak, litəkunəl huccətu ləkə ələyhim məə ma ləkə minəl hucəcil bali­ğə­ti əla cəmii xəlqih,

وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ، حَتَّى دَعَاكَ اللَّهُ إِلَى جِوَارِهِ وَ قَبَضَكَ إِلَيْهِ بِاخْتِيَارِهِ، وَ أَلْزَمَ أَعْدَاءَكَ الْحُجَّةَ بِقَتْلِهِمْ إِيَّاكَ، لِتَكُونَ الْحُجَّةُ لَكَ عَلَيْهِمْ، مَعَ مَا لَكَ مِنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَةِ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ

əssə­la­mu ələykə ya əmirəl mu`mi­nin, əbəd­təllahə muxlisən və cahədtə fillahi sa­bira, və cudtə binəf­sikə muhtə­si­ba, və əmiltə bikitabihi vəttə­bə`tə sunnətə nəbiyyihi və əqəm­təs səlatə və atəytəz zəkatə və əmərtə bil mə`ru­fi və nəhəytə ənil munkər, məstə­tə`tə mubtəğiyən ma in­dəllahi rağibən fima vəə­dəllahu la təhfilu bin nə­va­ib, və la təhinu indəş şədaidi və la təhcimu ən muharib, əfikə mən nəsəbə ğəyrə zalikə iləyk, vəftəra batilən ələykə və əvla li­mən ənədə ənk, ləqəd cahədtə fillahi həqqəl cihad, və səbərtə ələl əza səbrəhti­sa­bin və əntə əvvəlu mən amənə billah, və səlla ləhu və cahədə və əbda səfhətəhu fi dariş şirk, vəl ərzu məş­hunətun zəlalətən vəş şəy­tanu yu`bədu cəhrəh, və əntəl qailu la təziduni kəsrətun nasi həvli izzəh, və la tə­fərruquhum ənni vəhşəh, və ləv əsləmənin nasu cəmiən ləm əkun mutə­zərria

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصا وَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ صَابِراً وَ جُدْتَ بِنَفْسِكَ مُحْتَسِباً وَ عَمِلْتَ بِكِتَابِهِ وَ اتَّبَعْتَ سُنَّةَ نَبِيِّهِ وَ أَقَمْتَ الصَّلاةَ، وَ آتَيْتَ الزَّكَاةَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ مَا اسْتَطَعْتَ، مُبْتَغِيا مَا عِنْدَ اللَّهِ، رَاغِباً فِيمَا وَعَدَ اللَّهُ لا تَحْفِلُ بِالنَّوَائِبِ، وَ لا تَهِنُ عِنْدَ الشَّدَائِدِ؛ وَ لا تَحْجِمُ عَنْ مُحَارِبٍ – أَفِكَ مَنْ نَسَبَ غَيْرَ ذَلِكَ إِلَيْكَ، وَ افْتَرَى بَاطِلاً عَلَيْكَ، وَ أَوْلَى لِمَنْ عَنَدَ عَنْكَ، لَقَدْ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ الْجِهَادِ وَ صَبَرْتَ عَلَى الْأَذَى صَبْرَ احْتِسَابٍ، وَ أَنْتَ أَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ، وَ صَلَّى لَهُ وَ جَاهَدَ وَ أَبْدَى صَفْحَتَهُ فِي دَارِ الشِّرْكِ، وَ الْأَرْضُ مَشْحُونَةٌ ضَلالَةً، وَ الشَّيْطَانُ يُعْبَدُ جَهْرَةً وَ أَنْتَ الْقَائِلُ: لا تَزِيدُنِي كَثْرَةُ النَّاسِ حَوْلِي عِزَّةً، وَ لا تَفَرُّقُهُمْ عَنِّي وَحْشَةً، وَ لَوْ أَسْلَمَنِي النَّاسُ جَمِيعاً، لَمْ أَكُنْ مُتَضَرِّعاً

i`tə­səmtə billahi fəəzəz­tə və asərtəl axirətə ələl ula fəzəhidt, və əyyədəkəllahu və hədakə və əxləsəkə vəc­tə­bak, fəma tənaqəzət əf`alukə və ləxtələfət əqvaluk, və la təqəlləbət əhvalukə və ləd­dəəytə və ləftərəytə ələl­la­hi kəziba, və la şərihtə iləl hutami və la dənnə­səkəl asam, və ləm təzəl əla bəyyinətin min rəb­bikə və yəqinin min əmrik, təhdi iləl həqqi və ila siratin mustəqim, əşhədu şəhadətə həqqin və uqsimu billahi qə­səmə sidq, ənnə Muhəm­mə­dən və aləhu sələvatullahi ələyhim sadatul xəlqi və ənnəkə məv­layə və məvləl mu`minin,

اعْتَصَمْتَ بِاللَّهِ فَعَزَزْتَ وَ آثَرْتَ الْآخِرَةَ عَلَى الْأُولَى فَزَهِدْتَ، وَ أَيَّدَكَ اللَّهُ وَ هَدَاكَ وَ أَخْلَصَكَ وَ اجْتَبَاكَ، فَمَا تَنَاقَضَتْ أَفْعَالُكَ وَ لا اخْتَلَفَتْ أَقْوَالُكَ، وَ لا تَقَلَّبَتْ أَحْوَالُكَ وَ لا ادَّعَيْتَ وَ لا افْتَرَيْتَ عَلَى اللَّهِ كَذِباً، وَ لا شَرِهْتَ إِلَى الْحُطَامِ وَ لا دَنَّسَكَ الْآثَامُ وَ لَمْ تَزَلْ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكَ وَ يَقِينٍ مِنْ أَمْرِكَ تَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ أَشْهَدُ شَهَادَةَ حَقٍّ وَ أُقْسِمُ بِاللَّهِ قَسَمَ صِدْقٍ أَنَّ مُحَمَّداً وَ آلَهُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ سَادَاتُ الْخَلْقِ، وَ أَنَّكَ مَوْلايَ وَ مَوْلَى الْمُؤْمِنِينَ

və ənnəkə əbdul­lahi və vəliyyuhu və əxur rəsuli və vəsiyyuhu və va­risuh, və ənnəhul qailu ləkə vəlləzi bəəsəni bilhəqq, ma amənə bi mən kəfərə bikə və la əqərrə billahi mən cəhə­dək, və qəd zəllə mən səddə ənk, və ləm yəhtədi iləllahi və la iləyyə mən la yəhtədi bik, və huvə qəvlu rəbbi əzzə və cəll, və inni ləğəffarun limən tabə və amənə və əmi­lə saliha, summəhtəda ila vilayətikə

وَ أَنَّكَ عَبْدُ اللَّهِ وَ وَلِيُّهُ وَ أَخُو الرَّسُولِ وَ وَصِيُّهُ وَ وَارِثُهُ وَ أَنَّهُ الْقَائِلُ لَكَ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ مَا آمَنَ بِي مَنْ كَفَرَ بِكَ، وَ لا أَقَرَّ بِاللَّهِ مَنْ جَحَدَكَ وَ قَدْ ضَلَّ مَنْ صَدَّ عَنْكَ وَ لَمْ يَهْتَدِ إِلَى اللَّهِ وَ لا إِلَيَّ مَنْ لا يَهْتَدِي بِكَ وَ هُوَ قَوْلُ رَبِّي عَزَّ وَ جَلَّ: ﴿ وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صَالِحا ثُمَّ اهْتَدَى﴾[طه/۸۲] إِلَى وِلايَتِكَ

məvlayə fəzlukə la yəxfa, və nurukə la yutfə (la yutfa), və ənnə mən cəhə­dəkəz zəlumul əşqa, məvlayə əntəl huccətu ələl ibadi vəl hadi ilər rəşadi vəl uddətu lil məad, məv­la­yə lə­qəd rəfəəllahu fil ula mən-zilətək, və ə`la fil axirəti dərəcətik, və bəssərəkə ma əmiyə əla mən xaləfək, və ha­lə bəynəkə və bəynə məva­hi­billahi lək, fələə­nəl­la­hu mus­tə­hillil hurməti minkə və zaidil həqqi ənk, və əşhədu ənnəhu­mul əxsə­ru­nəl­ləzinə təlfəhu vucuhə­hu­mun nar, və hum fiha ka­li­hun,

مَوْلايَ فَضْلُكَ لا يَخْفَى، وَ نُورُكَ لا يُطْفَأُ، وَ أَنَّ مَنْ جَحَدَكَ الظَّلُومُ الْأَشْقَى؛ مَوْلايَ أَنْتَ الْحُجَّةُ عَلَى الْعِبَادِ وَ الْهَادِي إِلَى الرَّشَادِ وَ الْعُدَّةُ لِلْمَعَادِ مَوْلايَ لَقَدْ رَفَعَ اللَّهُ فِي الْأُولَى مَنْزِلَتَكَ وَ أَعْلَى فِي الْآخِرَةِ دَرَجَتَكَ وَ بَصَّرَكَ مَا عَمِيَ عَلَى مَنْ خَالَفَكَ وَ حَالَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ مَوَاهِبِ اللَّهِ لَكَ؛ فَلَعَنَ اللَّهُ مُسْتَحِلِّي الْحُرْمَةِ مِنْكَ، وَ ذَائِدِي الْحَقِّ عَنْكَ وَ أَشْهَدُ أَنَّهُمُ الْأَخْسَرُونَ، الَّذِينَ تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيهَا كَالِحُونَ

və əşhədu ənnəkə ma əqdəmtə və la əhcəmtə və la nətəqtə və la əmsəktə illa biəmrin minəllahi və rə­su­lih, qultə vəlləzi nəfsi bi­yə­dihi ləqəd nəzərə iləyyə rəsulullahi səlləllahu ələy­hi və alih, əzribu bis səyfi qudma, fəqalə ya Əliy­yu əntə minni bimənziləti Harunə min Musa illa ən­nə­hu la nəbiyyə bə`di, və u`li­mu­kə ənnə məvtəkə və həya­tə­kə məi və əla sunnəti, fə­vəl­lahi ma kəzibtu və la kuzibtu və la zələltu və la zullə bi və la nəsitu ma əhidə iləyyə rəbbi, və inni ləəla bəyyinətin min rəbbi bəyyənəha linəbiyyih, və bəy­yə­nəhən nəbiyyu li, və inni lə ələt təriqil vazihi əl­fi­zuhu ləfzən sədəqt, vəl­lahi və qultəl həqqə

وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مَا أَقْدَمْتَ وَ لا أَحْجَمْتَ وَ لا نَطَقْتَ وَ لا أَمْسَكْتَ إِلا بِأَمْرٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ؛ قُلْتَ: وَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ نَظَرَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، أَضْرِبُ بِالسَّيْفِ قُدْما، فَقَالَ: يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلا أَنَّهُ لا نَبِيَّ بَعْدِي، وَ أُعْلِمُكَ أَنَّ مَوْتَكَ وَ حَيَاتَكَ مَعِي، وَ عَلَى سُنَّتِي فَوَ اللَّهِ مَا كَذِبْتُ وَ لا كُذِبْتُ وَ لا ضَلَلْتُ وَ لا ضُلَّ بِي، وَ لا نَسِيتُ مَا عَهِدَ إِلَيَّ رَبِّي، وَ إِنِّي لَعَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي بَيَّنَهَا لِنَبِيِّهِ وَ بَيَّنَهَا النَّبِيُّ لِي، وَ إِنِّي لَعَلَى الطَّرِيقِ الْوَاضِحِ أَلْفِظُهُ لَفْظا صَدَقْتَ، وَ اللَّهِ وَ قُلْتَ الْحَقَّ

fələə­nəllahu mən savakə bimən navak, vəllahu cəlləs­muhu yəqulu həl yəstəvilləzinə yə`­ləmunə vəlləzinə la yə`­lə­mun, fələənəllahu mən ədələ bikə mən fərəzəllahu ələyhi vilayətək, və əntə vəliyyul­la­hi və əxu rəsulihi vəz ­zab­bu ən dinihi vəlləzi nətə­qəl Qur`anu bitəfzilih, qa­ləllahu təala və fəz­zə­ləl­lahul mucahidinə ələl qai­dinə əcrən əzima, dərəcatin minhu və məğfirətən və rəh­məh, və kanəllahu ğəfurən rəhima,

فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ سَاوَاكَ بِمَنْ نَاوَاكَ، وَ اللَّهُ جَلَّ اسْمُهُ يَقُولُ: هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ [زمر/۹]  فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ عَدَلَ بِكَ مَنْ فَرَضَ اللَّهُ عَلَيْهِ وِلايَتَكَ، وَ أَنْتَ وَلِيُّ اللَّهِ وَ أَخُو رَسُولِهِ، وَ الذَّابُّ عَنْ دِينِهِ وَ الَّذِي نَطَقَ الْقُرْآنُ بِتَفْضِيلِهِ؛ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً دَرَجَاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ كَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً [نساء/۹۵]

və qaləllahu təala əcəəl­tum siqayətəl hacci və imarətəl məscidil həram, kə­mən amənə billahi vəl yəvmil axir, və cahədə fi sə­bi­lillahi la yəstəvunə in­dəllah, vəllahu la yəhdil qəvməz zalimin, əlləzinə amə­nu və hacəru və cahədu fi səbilillahi biəm­vali­him və ənfusihim, ə`zəmu də­rə­cətən indəl­lah, və ulaikə humul faizun, yubəşşi­ru­hum rəbbu­hum birəhmətin minhu və rizvanin və cən­natin ləhum, fiha nəimun muqimun xalidinə fiha əbəda, innəllahə indəhu əcrun əzim,

وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَ عِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ، كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ، وَ جَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ، وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ؛ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هَاجَرُوا وَ جَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ، بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ؛ يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوَانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُقِيمٌ، خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدا إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ [توبه/۱۹]

əşhədu ənnəkəl məxsusu bimidhətil­lahil muxli­su litaətil­lah, ləm təbği bil huda bədələn və ləm tuşrik biibadəti rəb­bi­kə əhəda, və ənnəllahə təa­la istəcabə linəbiyyihi səl­ləl­lahu ələyhi və alih, fi­kə də`vətəhu summə əmərəhu biizhari ma əvlakə lium­mə­tih, i`laən lişə`nikə və i`­la­nən liburhanik, və dəhzən lil əbatili və qət`ən lil məazir, fələmma əşfəqə min fitnətil fasiqin, vəttəqa fikəl munafi­qinə əvha iləyhi rəbbul aləmin, ya əyyuhər rəsulu bəlliğ ma unzilə iləykə min rəbbik, və in ləm təf`əl fəma bəlləğtə risalətəh, vəllahu yə`simu­kə minən nas,

أَشْهَدُ أَنَّكَ الْمَخْصُوصُ بِمِدْحَةِ اللَّهِ الْمُخْلِصُ لِطَاعَةِ اللَّهِ، لَمْ تَبْغِ بِالْهُدَى بَدَلا وَ لَمْ تُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّكَ أَحَدا وَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى اسْتَجَابَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، فِيكَ دَعْوَتَهُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِإِظْهَارِ مَا أَوْلاكَ لِأُمَّتِهِ إِعْلاءً لِشَأْنِكَ وَ إِعْلانا لِبُرْهَانِكَ، وَ دَحْضاً لِلْأَبَاطِيلِ وَ قَطْعاً لِلْمَعَاذِيرِ فَلَمَّا أَشْفَقَ مِنْ فِتْنَةِ الْفَاسِقِينَ، وَ اتَّقَى فِيكَ الْمُنَافِقِينَ أَوْحَى إِلَيْهِ رَبُّ الْعَالَمِينَ: يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ، بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ، وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ، وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ [مائده/۶۷]

fəvəzəə əla nəfsihi əvzarəl məsir, və nəhəzə fi rəmzail həcir, fəxətəbə və əsməə və nada, fəəbləğə summə səələhum əcmə`, fəqalə həl bəlləğtu fəqalu Əllahummə bəla, fə­qaləl­lahum­məşhəd, sum­mə qalə ələstu əvla bil mu`­mi­ninə min ənfusihim, fəqalu bəla, fəəxəzə biyədikə və qa­lə mən kuntu məvlahu fəhaza Əliyyun məvlah, Əlla­hum­mə vali mən valahu və adi mən adah, vənsur mən nəsə­rəhu vəxzul mən xəzələh,

فَوَضَعَ عَلَى نَفْسِهِ أَوْزَارَ الْمَسِيرِ، وَ نَهَضَ فِي رَمْضَاءِ الْهَجِيرِ فَخَطَبَ، وَ أَسْمَعَ وَ نَادَى فَأَبْلَغَ ثُمَّ سَأَلَهُمْ أَجْمَعَ فَقَالَ هَلْ بَلَّغْتُ فَقَالُوا: اللَّهُمَّ بَلَى فَقَالَ: اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ قَالَ: أَلَسْتُ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ فَقَالُوا بَلَى فَأَخَذَ بِيَدِكَ وَ قَالَ: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلاهُ، اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ، وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ»

fəma amənə bima ənzələllahu fi­kə əla nəbiyyihi illa qəli­lun və la zadə əksərəhum ğəyrə təxsir, və ləqəd ənzə­ləl­lahu təala fikə min qəb­lu və hum karihun, ya əyyu­həl­ləzinə amənu mən yər­təd­də minkum ən dinih, fə­səv­fə yə`tillahu biqəvmin yu­hib­buhum və yuhibbunəh, əzil­lətin ələl mu`mininə əizzətin ələl kafirin, yu­cahidunə fi səbilillahi və la yəxafunə ləv­mətə laim, zalikə fəzlullahi yu`tihi mən yəşa, vəllahu va­siun əlim, innəma vəliyyu­ku­mul­la­hu və rəsuluhu vəlləzinə amənul­ləzinə yuqimunəs sə­la­tə və yu`tuz zəkatə və hum rakiun, və mən yətəvəl­ləl­lahu və rəsuləhu vəlləzinə amənu, fəinnə hizbəllahi hu­mul ğali­bun, rəbbəna amin­na bima ənzəltə vət­tə­bə`nər rəsul, fəktubna məəş şahidin, rəb­bəna la tuziğ qulubəna bə`də iz hədəytəna və həbləna min lədunkə rəh­məh, innəkə əntəl vəhhab,

فَمَا آمَنَ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِيكَ عَلَى نَبِيِّهِ، إِلّا قَلِيلٌ وَ لا زَادَ أَكْثَرَهُمْ غَيْرَ تَخْسِيرٍ وَ لَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِيكَ مِنْ قَبْلُ وَ هُمْ كَارِهُونَ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ، وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ، يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ، ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ، إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ، وَ يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَ هُمْ رَاكِعُونَ، وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ [مائده/۵۴] رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ، فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ [آل عمران/۵۳]  رَبَّنَا لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا، وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ  [آل عمران/۸]

Əllahummə inna nə`­ləmu ənnə haza huvəl həqqu min indik, fəl`ən mən arəzəhu vəstəkbərə və kəzzəbə bihi və kəfər, və səyə`ləmul­lə­zi­nə zə­ləmu əyyə munqələbin yən­qəlibun, əssəlamu ələykə ya əmirəl mu`mininə və səyyidəl vəsiyyin, və əvvələl abidinə və əzhədəz zahidin, və rəhmə­tullahi və bərə­ka­tuhu və sələvatuhu və təhiy­ya­tuh, əntə mut`imut təami əla hubbihi miskinən və yətima, və əsirən livəc­hil­lahi la turidu minhum cə­zaa, və la şukurən və fikə ənzələllahu təala və yu`­si­runə əla ənfusihim, və ləv kanə bihim xəsasətun və mən yuqə şuhhə nəfsihi fəulai­kə humul muflihun,

اللَّهُمَّ إِنَّا نَعْلَمُ أَنَّ هَذَا هُوَ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِكَ فَالْعَنْ مَنْ عَارَضَهُ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كَذَّبَ بِهِ وَ كَفَرَ، – وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ [شعراء/۲۲۷] السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، وَ سَيِّدَ الْوَصِيِّينَ وَ أَوَّلَ الْعَابِدِينَ، وَ أَزْهَدَ الزَّاهِدِينَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ، وَ صَلَوَاتُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ؛ أَنْتَ مُطْعِمُ الطَّعَامِ عَلَى حُبِّهِ، مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً لِوَجْهِ اللَّهِ، لا تُرِيدُ مِنْهُمْ جَزَاءً وَ لا شُكُورا، وَ فِيكَ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: وَ يُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ، وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [حشر/۹]

və əntəl-kazimu lil-ğəyzi vəl-afi ənin-nas, vəllahu yuhibbul-muhsinin, və əntəs-sabiru fil-bə`sai vəz-zərrai və hinəl bə`s, və əntəl-qasimu bis-səviyyəti vəl-adilu fir-rəiyyəti vəl-alimu bihu­du­dil­lahi min cəmiil-bə­riy­yəh, vəllahu təala əxbərə əm­ma əvlakə min fəzlihi bi­qəvlih, əfəmən kanə mu`mi­nən kəmən kanə fasiqən la yəstəvun, əmməl­ləzinə amə­nu və əmilus-salihati fələhum cənnatul-mə`va nuzulən bi­ma kanu yə`məlun

وَ أَنْتَ الْكَاظِمُ لِلْغَيْظِ، وَ الْعَافِي عَنِ النَّاسِ، وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ، وَ أَنْتَ الصَّابِرُ فِي الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاءِ، وَ حِينَ الْبَأْسِ وَ أَنْتَ الْقَاسِمُ بِالسَّوِيَّةِ، وَ الْعَادِلُ فِي الرَّعِيَّةِ، وَ الْعَالِمُ بِحُدُودِ اللَّهِ مِنْ جَمِيعِ الْبَرِيَّةِ، وَ اللَّهُ تَعَالَى أَخْبَرَ عَمَّا أَوْلاكَ مِنْ فَضْلِهِ بِقَوْلِهِ: – أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنا كَمَنْ كَانَ فَاسِقا لا يَسْتَوُونَ؟! أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى، نُزُلاً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ [سجده/۱۸]

və əntəl-məx­susu biilmit-tənzili və hukmit-tə`vili və nəssir-rəsul, və ləkəl-məvaqiful-məşhudətu vəl-mə­qamatul-məşhurəh, vəl-əyya­mul-məz­ku­rətu yəvmə bədrin və yəv­məl-əhzab, iz zağətil-əbsaru və bələğətil qulubul-həna­cir, və təzunnunə billahiz-zununa, huna­likəb­tu­li­yəl-mu`­minun, və zulzilu zil­zalən şədida, və iz yəqulul-munafi­qunə vəlləzinə fi qulubihim mərəz, ma vəədə­nəl­lahu və rəsuluhu ğurura, və iz qalət taifətun min­hum ya əhlə Yəsribə la mu­qa­mə ləkum, fərciu və yəstə`­zinu fəriqun minhumun nə­biyyə yəqulun, innə buyutəna əvrəh, və ma hiyə bi`əvrətin in yuridunə illa firara,

وَ أَنْتَ الْمَخْصُوصُ بِعِلْمِ التَّنْزِيلِ، وَ حُكْمِ التَّأْوِيلِ، وَ نَصِّ الرَّسُولِ، وَ لَكَ الْمَوَاقِفُ الْمَشْهُودَةُ، وَ الْمَقَامَاتُ الْمَشْهُورَةُ، وَ الْأَيَّامُ الْمَذْكُورَةُ، يَوْمَ بَدْرٍ وَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ، إِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ، وَ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ، وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا؛ هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ، وَ زُلْزِلُوا زِلْزَالا شَدِيدا؛ وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ، مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلا غُرُورا؛ وَ إِذْ قَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ: يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا، وَ يَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ: إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَ مَا هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلا فِرَارا [احزاب/۱۰]

və qaləllahu təala və ləmma rəəl mu`minunəl əhza­bə qa­lu, haza ma vəədənəllahu və rəsuluhu və sədəqəllahu və rəsuluh, və ma zadəhum illa imanən və təslima, fəqə­təl­tə əmrəhum və həzəmtə cəm`ə­hum, və rəddəllahul­ləzinə kə­fəru biğəyzihim, ləm yə­na­lu xəyrən və kəfəllahul mu`­mini­nəl qital, və kanəl­la­hu qəviy­yən əziza, və yəvmə uhu­din iz yus`idunə və la yəlvunə əla əhəd, vər rəsulu yəd`uhum fi uxrahum, və əntə təzucu buhə­məl muşrikinə ənin nəbiyyi zatəl yəmini və zatiş şimal, hətta rəddə­hu­mullahu təala ənkuma xa­i­fin, və nəsərə bikəl xa­zi­lin, və yəvmə hunəynin əla ma nətəqə bihit tənzil, iz ə`cəbətkum kəsrətukum fə­ləm tuğni ənkum şəy`a, və zaqət ələykumul ərzu bima rəhubət, summə vəlləytum mud­birin, summə ənzələl­la­hu səkinətəhu əla rəsulihi və ələl mu`minin, vəl mu`­minunə əntə və mən yəlik, və əmmukəl Əbbasu yunadil mun­həzimin, ya əsha­bə su­rə­til bəqərəh, ya əhlə bəy`ətiş şəcərəh, hətta istəcabə lə­hu qəvmun qəd kəfəytəhu­mul məunəh, və təkəffəltə du­nə­humul məunəh, fəadu ayisinə minəl məsubəh, racinə və`­dəl­lahi təala bit təvbəh, və zalikə qəvlullahi cəllə zik­ruh, summə yətubullahu min bə`di zalikə əla mən yə­şa, və əntə haizun dərəcətəs səbri faizun biəzimil əcr, və yəvmə xəybərə iz əzhərəl­lahu xəvərəl muna­fiqin, və qətəə dabirəl kafirin, vəl həmdu lillahi rəbbil alə­min, və ləqəd kanu ahədul­la­hə min qəblu la yuvəllunəl ədbar, və kanə əhdullahi məs`ula,

وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: وَ لَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا: هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ، وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ، وَ مَا زَادَهُمْ إِلا إِيمَانا وَ تَسْلِيماً [احزاب/۲۲] فَقَتَلْتَ عَمْرَهُمْ، وَ هَزَمْتَ جَمْعَهُمْ، وَ رَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا خَيْرا، وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ، وَ كَانَ اللَّهُ قَوِيّا عَزِيزاً [احزاب/۲۵] وَ يَوْمَ أُحُدٍ إِذْ يُصْعِدُونَ وَ لا يَلْوُونَ عَلَى أَحَدٍ، وَ الرَّسُولُ يَدْعُوهُمْ فِي أُخْرَاهُمْ [آل عمران/۱۵۳] وَ أَنْتَ تَذُودُ بُهَمَ الْمُشْرِكِينَ عَنِ النَّبِيِّ، ذَاتَ الْيَمِينِ وَ ذَاتَ الشِّمَالِ، حَتَّى رَدَّهُمُ اللَّهُ تَعَالَى عَنْكُمَا خَائِفِينَ، وَ نَصَرَ بِكَ الْخَاذِلِينَ، وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ عَلَى مَا نَطَقَ بِهِ التَّنْزِيلُ: إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئا، وَ ضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ، ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ، ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ [توبه/۲۵] وَ الْمُؤْمِنُونَ أَنْتَ وَ مَنْ يَلِيكَ، وَ عَمُّكَ الْعَبَّاسُ يُنَادِي الْمُنْهَزِمِينَ: يَا أَصْحَابَ سُورَةِ الْبَقَرَةِ، يَا أَهْلَ بَيْعَةِ الشَّجَرَةِ، حَتَّى اسْتَجَابَ لَهُ قَوْمٌ قَدْ كَفَيْتَهُمُ الْمَئُونَةَ، وَ تَكَفَّلْتَ دُونَهُمُ الْمَعُونَةَ، فَعَادُوا آيِسِينَ مِنَ الْمَثُوبَةِ، رَاجِينَ وَعْدَ اللَّهِ تَعَالَى بِالتَّوْبَةِ، وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ: ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ عَلَى مَنْ يَشَاءُ [توبه/۲۷] وَ أَنْتَ حَائِزٌ دَرَجَةَ الصَّبْرِ، فَائِزٌ بِعَظِيمِ الْأَجْرِ، وَ يَوْمَ خَيْبَرَ إِذْ أَظْهَرَ اللَّهُ خَوَرَ الْمُنَافِقِينَ، وَ قَطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ لَقَدْ كَانُوا عَاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لا يُوَلُّونَ الْأَدْبَارَ، وَ كَانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْئُولاً [احزاب/۱۵]

məv­layə əntəl huc­cə­tul baliğətu vəl məhəc­cə­tul vazihəh, vən ni`­mətus sabiğətu vəl burhanul mu­nir, fəhəniən ləkə bima atakəllahu min fəzl, və təb­bən lişaniikə zil cəhl, şə­hidtə məən nəbiyyi səl­ləl­lahu ələyhi və alih, cə­miə hurubihi və məğa­zih, təhmilur rayətə əmaməh, və təzribu bis səyfi quddaməh, summə lihəzmikəl məşhuri və bəsirətikə fil umur, əmmərəkə fil məvatin, və ləm yəkun ələykə əmir, və kəm min əmrin səddəkə ən imzai əzmikə fihit tuqa, vəttəbəə ğəyrukə fi mis­li­hil həva, fəzənnəl cahilunə ənnəkə əcəztə əmma iləyhin­təha, zəllə vəllahiz zannu lizalik, və məhtəda və ləqəd əvzəhtə ma əşkələ min za­li­kə limən təvəhhəmə vəmtəra, biqəvlikə səlləllahu ələykə qəd yərəl huvvəlul qulləbu vəchəl hiləh, və dunəha hacizun min təqvəllah, fə­yə­dəuha rə`yəl əyn, və yən­tə­hizu fursətəha mən la hə­ri­cətə (cərihətə) ləhu fid din,

مَوْلايَ أَنْتَ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ، وَ الْمَحَجَّةُ الْوَاضِحَةُ، وَ النِّعْمَةُ السَّابِغَةُ، وَ الْبُرْهَانُ الْمُنِيرُ، فَهَنِيئاً لَكَ بِمَا آتَاكَ اللَّهُ مِنْ فَضْلٍ، وَ تَبّا لِشَانِئِكَ ذِي الْجَهْلِ، شَهِدْتَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ جَمِيعَ حُرُوبِهِ وَ مَغَازِيهِ، تَحْمِلُ الرَّايَةَ أَمَامَهُ، وَ تَضْرِبُ بِالسَّيْفِ قُدَّامَهُ، ثُمَّ لِحَزْمِكَ الْمَشْهُورِ، وَ بَصِيرَتِكَ فِي الْأُمُورِ، أَمَّرَكَ فِي الْمَوَاطِنِ وَ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ أَمِيرٌ، وَ كَمْ مِنْ أَمْرٍ صَدَّكَ عَنْ إِمْضَاءِ عَزْمِكَ فِيهِ التُّقَى، وَ اتَّبَعَ غَيْرُكَ فِي مِثْلِهِ الْهَوَى، فَظَنَّ الْجَاهِلُونَ أَنَّكَ عَجَزْتَ عَمَّا إِلَيْهِ انْتَهَى، ضَلَّ وَ اللَّهِ الظَّانُّ لِذَلِكَ وَ مَا اهْتَدَى، وَ لَقَدْ أَوْضَحْتَ مَا أَشْكَلَ مِنْ ذَلِكَ لِمَنْ تَوَهَّمَ وَ امْتَرَى، بِقَوْلِكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ: «قَدْ يَرَى الْحُوَّلُ الْقُلَّبُ وَجْهَ الْحِيلَةِ، وَ دُونَهَا حَاجِزٌ مِنْ تَقْوَى اللَّهِ، فَيَدَعُهَا رَأْيَ الْعَيْنِ، وَ يَنْتَهِزُ فُرْصَتَهَا مَنْ لا حَرِيجَةَ لَهُ فِي الدِّينِ»

sədəqtə (vəllahi) və xəsirəl mubtilun, və iz makərəkən nakisan, fəqala nuridul umrətə fəqultə ləhuma ləəmrukuma ma turi­danil umrəh, lakin turi­da­nil ğədrəh, fəəxəztəl bəy`ətə ələyhima, və cəddədtəl mi­sa­qə fəcədda fin nifaq, fə­ləm­ma nəbbəhtəhuma əla fi`lihima əğfəla və ada və məntəfəa, və kanə aqibətu əmrihima xusra, summə təla­huma əhluş şami fəsirtə iləyhim bə`dəl i`zar, və hum la yədinunə dinəl həqq, və la yətədəbbərunəl Qur`anə həmə­cun rəaun zallun, və billəzi unzilə əla Muhəmmədin fikə kafirun, və liəhlil xilafi ələykə nasirun, və qəd əmərəllahu təala bit­ti­baik, və nədəbəl mu`mininə ila nəsrik, və qalə əzzə və cəllə ya əyyuhəlləzinə amə­nuttəqul­lahə və kunu məəs sadiqin,

صَدَقْتَ وَ اللَّهِ، وَ خَسِرَ الْمُبْطِلُونَ، وَ إِذْ مَاكَرَكَ النَّاكِثَانِ فَقَالا، نُرِيدُ الْعُمْرَةَ فَقُلْتَ لَهُمَا: «لَعَمْرُكُمَا مَا تُرِيدَانِ الْعُمْرَةَ، لَكِنْ تُرِيدَانِ الْغَدْرَةَ»، فَأَخَذْتَ الْبَيْعَةَ عَلَيْهِمَا، وَ جَدَّدْتَ الْمِيثَاقَ فَجَدَّا فِي النِّفَاقِ، فَلَمَّا نَبَّهْتَهُمَا عَلَى فِعْلِهِمَا، أَغْفَلا وَ عَادَا وَ مَا انْتَفَعَا، وَ كَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهِمَا خُسْراً؛ ثُمَّ تَلاهُمَا أَهْلُ الشَّامِ، فَسِرْتَ إِلَيْهِمْ بَعْدَ الْإِعْذَارِ، وَ هُمْ لا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ، وَ لا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ، هَمَجٌ رَعَاعٌ ضَالُّونَ، وَ بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ فِيكَ كَافِرُونَ، وَ لِأَهْلِ الْخِلافِ عَلَيْكَ نَاصِرُونَ، وَ قَدْ أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَى بِاتِّبَاعِكَ، وَ نَدَبَ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى نَصْرِكَ وَ قَالَ عَزَّوَجَلَّ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا، اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ [توبه/۱۱۹]

məvlayə bikə zə­hərəl həqq, və qəd nəbəzəhul xəlqu və əvzəhtəs sunənə bə`dəd durusi vət təms, fə­lə­kə sabiqətul cihadi əla təs­diqit tənzil, və ləkə fəzi­lə­tul cihadi əla təhqiqit tə`vil, və əduvvukə əduv­vul­lah, cahidun lirəsulil­lahi yəd`u batila, və yəhkumu caira, və yətəəmməru ğasibən və yəd`u hizbəhu ilən nar, və Əmmarun yucahidu və yunadi bəynəs səffəyn, ər rəvahər rəvahə iləl cənnəh, və ləm­məs­təsqa fəsuqiyəl ləbənə kəb­bər, və qalə qalə li rə­su­lil­lahi səlləllahu ələyhi və alih, axiru şərabikə minəd dunya zəyahun min ləbən, və təqtulukəl fiətul bağiyəh, fə`tərəzəhu əbul adi­yətil fəzariyy, fəqə­tə­lə­hu fəəla əbil adiyəh, lə`nə­tullahi və lə`nətu məlai­kə­tihi və rusulihi əcməin, və əla mən səllə səyfəhu ələykə və sələltə səy­fəkə ələyh, ya əmirəl mu`mi­ninə minəl muş­rikinə vəl mu­nafiqinə ila yəvmid din, və əla mən rəziyə bima saək, və ləm yəkrəhhu və əğməzə əynəhu və ləm yunkir, əv əanə ələykə biyədin əv lisanin əv qəədə ən nəsrikə əv xəzələ ənil cihadi məək, əv ğəmətə fəz­ləkə və cəhədə həqqək, əv ədələ bikə mən cəələkəllahu əvla bihi min nəfsih, və sələvatullahi ələykə və rəhmətullahi və bərəkatuhu və səlamuhu və təhiyyatuh, və ələl əimməti min alikət tahirin, innəhu həmidun məcid,

مَوْلايَ بِكَ ظَهَرَ الْحَقُّ، وَ قَدْ نَبَذَهُ الْخَلْقُ، وَ أَوْضَحْتَ السُّنَنَ بَعْدَ الدُّرُوسِ وَ الطَّمْسِ، فَلَكَ سَابِقَةُ الْجِهَادِ عَلَى تَصْدِيقِ التَّنْزِيلِ؛ وَ لَكَ فَضِيلَةُ الْجِهَادِ عَلَى تَحْقِيقِ التَّأْوِيلِ، وَ عَدُوُّكَ عَدُوُّ اللَّهِ، جَاحِدٌ لِرَسُولِ اللَّهِ، يَدْعُو بَاطِلاً وَ يَحْكُمُ جَائِرا، وَ يَتَأَمَّرُ غَاصِباً وَ يَدْعُو حِزْبَهُ إِلَى النَّارِ وَ عَمَّارٌ يُجَاهِدُ وَ يُنَادِي بَيْنَ الصَّفَّيْنِ: الرَّوَاحَ الرَّوَاحَ إِلَى الْجَنَّةِ، وَ لَمَّا اسْتَسْقَى فَسُقِيَ اللَّبَنَ، كَبَّرَ وَ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: آخِرُ شَرَابِكَ مِنَ الدُّنْيَا ضَيَاحٌ مِنْ لَبَنٍ وَ تَقْتُلُكَ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ؛ فَاعْتَرَضَهُ أَبُو الْعَادِيَةِ الْفَزَارِيُّ فَقَتَلَهُ، فَعَلَى أَبِي الْعَادِيَةِ لَعْنَةُ اللَّهِ، وَ لَعْنَةُ مَلائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ أَجْمَعِينَ، وَ عَلَى مَنْ سَلَّ سَيْفَهُ عَلَيْكَ، وَ سَلَلْتَ سَيْفَكَ عَلَيْهِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُنَافِقِينَ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ، وَ عَلَى مَنْ رَضِيَ بِمَا سَاءَكَ وَ لَمْ يَكْرَهْهُ، وَ أَغْمَضَ عَيْنَهُ وَ لَمْ يُنْكِرْ، أَوْ أَعَانَ عَلَيْكَ بِيَدٍ أَوْ لِسَانٍ، أَوْ قَعَدَ عَنْ نَصْرِكَ، أَوْ خَذَلَ عَنِ الْجِهَادِ مَعَكَ، أَوْ غَمَطَ فَضْلَكَ، وَ جَحَدَ حَقَّكَ، أَوْ عَدَلَ بِكَ مَنْ جَعَلَكَ اللَّهُ أَوْلَى بِهِ مِنْ نَفْسِهِ، وَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكَ، وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ، وَ سَلامُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ، وَ عَلَى الْأَئِمَّةِ مِنْ آلِكَ الطَّاهِرِينَ، إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ؛

vəl əmrul ə`cəbu vəl xətbul əfzəu bə`də cəhdikə həqqək, ğəsbus siddiqətit ta­hirətiz Zəhrai səyyidətin ni­sai fədəka, və rəddu şə­ha­dətikə və şəhadətis səy­yi­dəyni sulalətikə və itrətil Mustəfa səlləllahu ələy­kum, və qəd ə`ləllahu təala ələl umməti dərəcətəkum, və rəfəə mənzi­lətikum və əba­nə fəzləkum, və şərrəfəkum ələl aləmin, fəəz­həbə ən­ku­mur ricsə və təhhərəkum tət­hira, qaləllahu əzzə və cəllə innəl insanə xuliqə həluən iza məssəhuş şərru cəzua, və iza məssəhul xəyru mənua, illəl musəllin, fəs­təsnəllahu təala nəbiyyəhul Mustəfa, və əntə ya səyyidəl əvsiyai min cəmiil xəlq, fəma ə`məhə mən zələməkə ənil həqq,

وَ الْأَمْرُ الْأَعْجَبُ، وَ الْخَطْبُ الْأَفْظَعُ بَعْدَ جَحْدِكَ حَقَّكَ، غَصْبُ الصِّدِّيقَةِ الطَّاهِرَةِ الزَّهْرَاءِ، سَيِّدَةِ النِّسَاءِ فَدَكاً، وَ رَدُّ شَهَادَتِكَ وَ شَهَادَةِ السَّيِّدَيْنِ سُلالَتِكَ ، وَ عِتْرَةِ الْمُصْطَفَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكُمْ، وَ قَدْ أَعْلَى اللَّهُ تَعَالَى عَلَى الْأُمَّةِ دَرَجَتَكُمْ، وَ رَفَعَ مَنْزِلَتَكُمْ، وَ أَبَانَ فَضْلَكُمْ، وَ شَرَّفَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ، فَأَذْهَبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ، وَ طَهَّرَكُمْ تَطْهِيراً قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعا، إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً، وَ إِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاً إِلا الْمُصَلِّينَ [معراج/۱۹] فَاسْتَثْنَى اللَّهُ تَعَالَى نَبِيَّهُ الْمُصْطَفَى، وَ أَنْتَ يَا سَيِّدَ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ جَمِيعِ الْخَلْقِ، فَمَا أَعْمَهَ مَنْ ظَلَمَكَ عَنِ الْحَقِّ؛

summə əfrəzukə səhmə zəvil qurba məkra, və əhaduhu ən əhlihi cəvra, fələmma aləl əmru iləykə əcrəytəhum əla ma əcrəya rəğbətən ənhuma, bima in­dəl­lahi ləkə fəəşbəhət mih­­nətukə bihima mihənəl ənbiyai ələyhimus səlam, indəl vəhdəti və ədəmil ənsar, və əşbəhtə fil bəyani ələl firaşiz zəbihə ələyhis səlam, iz əcəbtə kəma əcab, və ətə`tə kəma ətaə İsmailu sabirən muhtəsiba, iz qalə ləhu ya bunəyyə inni əra fil mə­nam, ənni əzbəhukə fənzur maza təra, qalə ya əbətif`əl ma tu`məru sətəciduni in­şa­əllahu minəs sabirin, və kəzalikə əntə ləmma əba­tə­kən nəbiyyu səlləllahu və alih, və əmərəkə ən təzcəə fi mərqədihi vaqiyən ləhu binəfsik, əsrəə ila icabə­ti­hi mutia, və linəfsikə ələl qətli muvəttina, fəşə­kərəllahu təala taətək, və əbanə ən cəmili fi`likə bi­qəvlihi cəllə zikruh, və minən nasi mən yəşri nəf­səhubtiğaə mərzatillah,

ثُمَّ أَفْرَضُوكَ سَهْمَ ذَوِي الْقُرْبَى مَكْراً، وَ أَحَادُوهُ عَنْ أَهْلِهِ جَوْراً، فَلَمَّا آلَ الْأَمْرُ إِلَيْكَ أَجْرَيْتَهُمْ عَلَى مَا أَجْرَيَا، رَغْبَةً عَنْهُمَا بِمَا عِنْدَ اللَّهِ لَكَ، فَأَشْبَهَتْ مِحْنَتُكَ بِهِمَا مِحَنَ الْأَنْبِيَاءِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، عِنْدَ الْوَحْدَةِ وَ عَدَمِ الْأَنْصَارِ وَ أَشْبَهْتَ فِي الْبَيَاتِ عَلَى الْفِرَاشِ الذَّبِيحَ عَلَيْهِ السَّلامُ، إِذْ أَجَبْتَ كَمَا أَجَابَ، وَ أَطَعْتَ كَمَا أَطَاعَ إِسْمَاعِيلُ، صَابِراً مُحْتَسِباً، إِذْ قَالَ لَهُ: يَا بُنَيَّ، إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ، فَانْظُرْ مَا ذَا تَرَى، قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ، سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ [صافات/۱۰۲] ؛ وَ كَذَلِكَ أَنْتَ لَمَّا أَبَاتَكَ النَّبِيُّ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، وَ أَمَرَكَ أَنْ تَضْجَعَ فِي مَرْقَدِهِ، وَاقِيا لَهُ بِنَفْسِكَ، أَسْرَعْتَ إِلَى إِجَابَتِهِ مُطِيعا، وَ لِنَفْسِكَ عَلَى الْقَتْلِ مُوَطِّنا؛ فَشَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى طَاعَتَكَ، وَ أَبَانَ عَنْ جَمِيلِ فِعْلِكَ، بِقَوْلِهِ جَلَّ ذِكْرُهُ: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ [بقره/۲۰۷]

sum­mə mihnətukə yəvmə siffin, və qəd rufiətil məsahifu hilətən və məkra, fəə`rəzəş şəkku və uzifəl həqqu vəttubiəz zənn, əş­bə­hət mihnətə Harunə iz əm­mərəhu Musa əla qəvmih, fətəfərrəqu ənhu və Harunu yunadi bihim və yəqul, ya qəvmi innəma futintum bihi və innə rəbbəkumur rəhman, fəttəbiuni və ətiu əmri, qalu lən nəbrəhə ələy­hi akifinə hətta yərciə iləyna Musa, və kəzalikə ən­tə ləmma rufiətil məsahif, qultə ya qəvmi innəma fu­tin­tum biha və xudi`tum, fəəsəvkə və xaləfu ələykə vəstəd`əv nəs­bəl həkəməyni fəəbəytə ələy­him, və təbər­rə`tə iləllahi min fi`li­him, və fəvvəztəhu iləyhim fələmma əsfərəl həqq, və səfihəl munkəru və`tərəfu biz zələli vəl cəvri ənil qəsd, ixtə­ləfu min bə`dihi və əlzəmukə əla səfəhinit təhki­məl­ləzi əbəy­təhu və əhəbbuhu və həzərtəhu və əbahu zən­bəhumul­ləziq­tə­rə­fuh,

ثُمَّ مِحْنَتُكَ يَوْمَ صِفِّينَ، وَ قَدْ رُفِعَتِ الْمَصَاحِفُ حِيلَةً وَ مَكْراً، فَأَعْرَضَ الشَّكُّ، وَ عُزِفَ الْحَقُّ، وَ اتُّبِعَ الظَّنُّ، أَشْبَهَتْ مِحْنَةَ هَارُونَ، إِذْ أَمَّرَهُ مُوسَى عَلَى قَوْمِهِ، فَتَفَرَّقُوا عَنْهُ، وَ هَارُونُ يُنَادِي بِهِمْ وَ يَقُولُ: يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهِ، وَ إِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمَنُ، فَاتَّبِعُونِي وَ أَطِيعُوا أَمْرِي، قَالُوا: لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ، حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَى [طه/۹۰] وَ كَذَلِكَ أَنْتَ لَمَّا رُفِعَتِ الْمَصَاحِفُ، قُلْتَ: يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهَا وَ خُدِعْتُمْ، فَعَصَوْكَ وَ خَالَفُوا عَلَيْكَ، وَ اسْتَدْعَوْا نَصْبَ الْحَكَمَيْنِ فَأَبَيْتَ عَلَيْهِمْ، وَ تَبَرَّأْتَ إِلَى اللَّهِ مِنْ فِعْلِهِمْ، وَ فَوَّضْتَهُ إِلَيْهِمْ، فَلَمَّا أَسْفَرَ الْحَقُّ وَ سَفِهَ الْمُنْكَرُ، وَ اعْتَرَفُوا بِالزَّلَلِ وَ الْجَوْرِ عَنِ الْقَصْدِ، اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِهِ، وَ أَلْزَمُوكَ عَلَى سَفَهٍ التَّحْكِيمَ، الَّذِي أَبَيْتَهُ وَ أَحَبُّوهُ وَ حَظَرْتَهُ، وَ أَبَاحُوا ذَنْبَهُمُ الَّذِي اقْتَرَفُوهُ

və əntə əla nəhci bə­sirətin və hudən və hum əla sunəni zəlalətin və əma, fəma zalu ələn nifaqi mu­sirrin, və fil ğəyyi mutə­rəd­didinə hətta əza­qə­hu­mul­lah, və balə əmrihim fəə­matə bisəyfikə mən anədəkə fəşəqiyə və həva və əhya bihuccətikə mən səidə fə­hudiy, sələvatullahi ələykə ğadiyətən və raihətən və aki­fətən və zahibəh, fəma yuhitul madihu vəsfək, və la yuhbitut tainu fəzlək, əntə əhsənul xəlqi ibadətən və əxləsuhum zəha­dəh, və əzəb­buhum ənid din, əqəmtə hududəllahi bicuhdik (bi­cəh­dik), və fələltə əsaki­rəl marqinə bisəyfikə tux­mi­du ləhəbəl hurubi bibə­na­nik, və təhtiku suturəş şu­bəhi bibə­yanik, və təkşifu ləbsəl batili ən sərihil həqq, la tə`xuzukə fillahi ləvmətu laim, və fi məd­hil­lahi təala ləkə ğinən ən məd­hil madihin, və təq­ri­zil vasifin, qaləllahu təa­la minəl mu`mi­ninə rica­lun sədəqu ma ahədullahə ələyh, fəminhum mən qəza nəhbəhu və minhum mən yən­tə­zir, və ma bəddəlu təb­di­la,

وَ أَنْتَ عَلَى نَهْجِ بَصِيرَةٍ وَ هُدًى، وَ هُمْ عَلَى سُنَنِ ضَلالَةٍ وَ عَمًى، فَمَا زَالُوا عَلَى النِّفَاقِ مُصِرِّينَ، وَ فِي الْغَيِّ مُتَرَدِّدِينَ، حَتَّى أَذَاقَهُمُ اللَّهُ وَبَالَ أَمْرِهِمْ، فَأَمَاتَ بِسَيْفِكَ مَنْ عَانَدَكَ فَشَقِيَ وَ هَوَى، وَ أَحْيَا بِحُجَّتِكَ مَنْ سَعِدَ فَهُدِيَ، صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكَ، غَادِيَةً وَ رَائِحَةً، وَ عَاكِفَةً وَ ذَاهِبَةً، وَ أَنْتَ عَلَى نَهْجِ بَصِيرَةٍ وَ هُدًى، وَ هُمْ عَلَى سُنَنِ ضَلالَةٍ وَ عَمًى، فَمَا زَالُوا عَلَى النِّفَاقِ مُصِرِّينَ، وَ فِي الْغَيِّ مُتَرَدِّدِينَ، حَتَّى أَذَاقَهُمُ اللَّهُ وَبَالَ أَمْرِهِمْ، فَأَمَاتَ بِسَيْفِكَ مَنْ عَانَدَكَ فَشَقِيَ وَ هَوَى، وَ أَحْيَا بِحُجَّتِكَ مَنْ سَعِدَ فَهُدِيَ، صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكَ، غَادِيَةً وَ رَائِحَةً، وَ عَاكِفَةً وَ ذَاهِبَةً، وَ فِي مَدْحِ اللَّهِ تَعَالَى لَكَ غِنًى عَنْ مَدْحِ الْمَادِحِينَ، وَ تَقْرِيظِ الْوَاصِفِينَ؛ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ، فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ، وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ، وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً [احزاب/۲۳]

və ləmma rəəytə ən qətəltən nakisinə vəl qasitinə vəl mariqin, və sədəqəkə rəsu­lul­lahi səlləllahu ələyhi və alih, və`dəhu fəəvfəytə biəhdihi qultə əma anə ən tuxzəbə hazihi min hazih, əm məta yub`əsu əşqaha vasiqa, biən­nəkə əla bəyyinətin min rəbbikə və bəsirətin min əm­rik, qadimun ələllahi mus­təbşirun bibəy`ikəl­ləzi bayə`tə­hu bih, və zalikə hu­vəl fəvzul əzim, Əlla­hum­məl`ən qətələtə ənbiyaikə və əvsiyai ənbiyaik, bicəmii ləənatik, və əslihim hərrə narik, vəl`ən mən ğəsəbə və­liy­yikə həqqəhu və ənkərə əhdəhu və cəhədəhu bə`dəl yəqin, vəl iqrari bil vi­la­yəti ləhu yəvmə əkməltə lə­hud din, Əllahumməl`ən qətələtə əmiril mu`minin, və mən zələməhu və əşyaəhum və ənsarəhum, Əllahumməl`­ən zalimil Husəy­ni və qatilihi vəl mutabiinə əduvvəh, və nasirihi vər razinə biqətlih, və xazi­li­hi lə`nən və bila,

وَ لَمَّا رَأَيْتَ أَنْ قَتَلْتَ النَّاكِثِينَ، وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ، وَ صَدَقَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَعْدَهُ، فَأَوْفَيْتَ بِعَهْدِهِ، قُلْتَ: أَمَا آنَ أَنْ تُخْضَبَ هَذِهِ، مِنْ هَذِهِ أَمْ مَتَى يُبْعَثُ أَشْقَاهَا، وَاثِقا بِأَنَّكَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكَ، وَ بَصِيرَةٍ مِنْ أَمْرِكَ، قَادِمٌ عَلَى اللَّهِ، مُسْتَبْشِرٌ بِبَيْعِكَ الَّذِي بَايَعْتَهُ بِهِ، وَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ؛ اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَنْبِيَائِكَ، وَ أَوْصِيَاءِ أَنْبِيَائِكَ بِجَمِيعِ لَعَنَاتِكَ، وَ أَصْلِهِمْ حَرَّ نَارِكَ، وَ الْعَنْ مَنْ غَصَبَ وَلِيَّكَ حَقَّهُ، وَ أَنْكَرَ عَهْدَهُ، وَ جَحَدَهُ بَعْدَ الْيَقِينِ، وَ الْإِقْرَارِ بِالْوِلايَةِ لَهُ يَوْمَ أَكْمَلْتَ لَهُ الدِّينَ؛ اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ ظَلَمَهُ، وَ أَشْيَاعَهُمْ وَ أَنْصَارَهُمْ؛ اللَّهُمَّ الْعَنْ ظَالِمِي الْحُسَيْنِ وَ قَاتِلِيهِ، وَ الْمُتَابِعِينَ عَدُوَّهُ وَ نَاصِرِيهِ، وَ الرَّاضِينَ بِقَتْلِهِ وَ خَاذِلِيهِ لَعْنا وَبِيلا

Əlla­hum­məl`ən əvvələ zalimin zələ­mə alə Muhəm­mədin və ma­nii­him huquqə­hum, Əlla­hummə xussə əvvələ zalimin və ğasibin liali Mu­həm­mə­din bil lə`n, və kullə mustənnin bima sənnə ila yəvmil qiyaməh, Əllahummə səlli əla Muhəmmədin (və ali Muhəmmədin) xatəmin nəbiy­yin, və əla Əliyyin səyyidil vəsiy­yinə və alihit tahirin, vəc`əlna bihim mu­təməssikinə və bivilayə­ti­him minəl faizinəl ami­nin, əlləzinə la xəvfun ələyhim və la hum yəhzənun.

اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ آلَ مُحَمَّدٍ، وَ مَانِعِيهِمْ حُقُوقَهُمْ؛ اللَّهُمَّ خُصَّ أَوَّلَ ظَالِمٍ وَ غَاصِبٍ لِآلِ مُحَمَّدٍ بِاللَّعْنِ، وَ كُلَّ مُسْتَنٍّ بِمَا سَنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ، خَاتَمِ النَّبِيِّينَ، وَ عَلَى عَلِيٍّ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ اجْعَلْنَا بِهِمْ مُتَمَسِّكِينَ، وَ بِوِلايَتِهِمْ مِنَ الْفَائِزِينَ الْآمِنِينَ، الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ.